23 grudnia 2008 r. rano – w 91 roku życia – odszedł od nas jeden z najstarszych wiernych diecezji lubelsko-chełmskiej Włodzimierz Babiarz. Ten wierny syn Chełmszczyzny w ciągu swego ponad 90-letniego życia był człowiekiem oddanym Cerkwi prawosławnej i ojczystej tradycji ukraińskiej. Włodzimierz Babiarz urodził się 20 stycznia 1918 r. we wsi Janówka na Zamojszczyźnie. Dzieciństwo i młodość spędził w rodzinnej wsi Komarów, gdzie żywą była ukraińska prawosławna tradycja Chełmszczyzny, w której dorastał. Był świadkiem trudnych losów prawosławia i społeczności ukraińskiej Chełmszczyzny w okresie międzywojennym. Prześladowań doświadczył osobiście, m. in. w okresie akcji polonizacyjno-rewindykacyjnej i w czasie  burzenia cerkwi w latach 1938-1939. U schyłku wojny został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Po wojnie zamieszkał w Lublinie, aktywnie angażując się w życie miejscowej parafii prawosławnej Przemienienia Pańskiego, przez kilkadziesiąt lat był chórzystą chóru parafialnego. Troszczył się o zachowanie prawosławnych ukraińskich tradycji Chełmszczyzny. Z wielką radością i nadzieją przyjął restytucję prawosławnej diecezji lubelsko-chełmskiej i odradzanie przez arcybiskupa Abla prawosławnego życia cerkiewnego na jego ojczystej Chełmszczyźnie w ciągu minionych dwóch dekad. W ostatnich latach włączył się w budowanie życia parafialnego nowopowołanej parafii prawosławnej pw. św. metr. Piotra (Mohyły) w Lublinie, był też zaangażowany w inne przejawy życia prawosławnej społeczności ukraińskiej Lublina. Przez Cerkiew w Polsce w 2006 r. nagrodzony został orderem św. Marii Magdaleny III stopnia, zaś w dniu swych 90 urodzin w styczniu 2008 r. otrzymał również Dyplom Honorowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy. Pan Włodzimierz był człowiekiem Cerkwi. Stale dawał świadectwo wierności prawosławiu i ojczystej ukraińskiej tradycji. Dla młodszych pokoleń pozostał wielkim autorytetem oraz świadkiem tragicznych losów prawosławia i społeczności ukraińskiej Chełmszczyzny. W jego osobie odszedł jeden z najstarszych prawosławnych mieszkańców Lublina i wierny syn Chełmszczyzny  Prawosławna społeczność ukraińska Lublina poniosła wielką stratę. Со святими упокой, Христе, душу новопреставленого раба Твоєго Володимира, ідіже ність болізнь, ні печаль, ні воздиханіє, но жизнь безконечная! Вічная пам’ять! Wywiad