Dzień 11 listopada, kiedy na terytorium państwa polskiego, w większości miast celebrowane są uroczystości ku upamiętnieniu kolejnej rocznicy odzyskania przez naród polski niepodległego bytu państwowego, w tarnogrodzkiej świątyni św. Trójcy, po raz drugi od momentu ustanowienia, obchodzone jest liturgiczne wspomnienie jednego ze świętych (szczególnie zapisanego na ziemiach tarnogrodzkich (żywot św. Leoncjusza tutaj). W sam dzień święta przed Boską Liturgią miał miejsce akatyst, któremu przewodniczył ks. Jan Jałoza, proboszcz parafii św. Jerzego w Biłgoraju, wraz z ks. Pawłem Janielem oraz ks. Dariuszem Wasilukiem. Głównym uroczystościom przewodniczył abp Abel w asyście obficie zebranego duchowieństwa, m.in. z ks. dziekanem Bazylim Zabrockim, proboszczem parafii Zaśnięcia Bogurodzicy w Kalnikowie z diecezji przemysko-nowosądeckiej, ks. dziekanem Janem Łukaszukiem, proboszczem parafii św. ap. Jana Teologa w Chełmie, ks. dziekanem Witoldem Charkiewiczem, proboszczem parafii św. Mikołaja w Zamościu. Na obchody święta z błogosławieństwa ordynariusza diecezji lubelsko-chełmskiej, przybyła m.in. przeszło czterdziestoosobowa grupa pielgrzymów z dekanatu terespolskiego pod duchowym przewodnictwem ks. Jarosława Łosia, proboszcza cerkwi św. ap. Jana Teologa w Terespolu. Przed wejściem do świątyni abp Abel został przywitany sentymentalnym wierszem przez najmłodszych parafian, również proszących arcypasterza o modlitwę, po czym chlebem i solą komitet cerkiewny wyraził wdzięczność za przybycie. W wejściu do świątyni ze słowem zwrócił się wieloletni proboszcz parafii ks. Włodzimierz Klimiuk, dziękując przede wszystkim władyce za dzisiejszą obecność i duchową opiekę. W słowie arcypasterskiego pouczenia, hierarcha ukazał na ważny aspekt życia świętego, a konkretnie zdolność zjednywania w swojej osobie wiernych ku czci Przenajświętszej Trójcy. Rozwijając swoje spostrzeżenia abp zwrócił istotną uwagę na jeden z decydujących momentów życia świętego, który to zmienił diametralnie jego życie a mianowicie pobyt w klasztorze św. Onufrego, gdzie przyjął postrzyżyny i święcenia. Postawę świętego kaznodzieja odniósł do nas, dziś żyjących prawosławnych i wszystkich chrześcijan jako heroiczny wzór ku wyższym wartościom. Kontynuując zwierzchnik diecezji nawiązał do przykrego kryzysu ekonomicznego będącego w rozwoju kryzysem moralnym i duchowym, dotykającego nie tylko jednostkowe kraje Europy, ale i również naszą ojczyznę. Władyka poruszył ostatnie wydarzenia związane z próbą marginalizacji świętości św. Krzyża z życia publicznego, co jawi się jako upadek wiary w jego zbawienną i niezniszczalną siłę. Nawiązując do dzisiejszego narodowego święta homiletyk dał wyraz czynnej i zdrowej modlitwy na każdym dziękczynnym nabożeństwie, a w szczególności na Boskiej Liturgii, w intencji zwierzchnich władz państwowych oraz struktur administracyjnych całej ojczyzny. Po nabożeństwie tradycyjnie odbyło się nabożeństwo dziękczynne z procesją wokoło świątyni. W trakcie niej ordynariusz wzniósł modlitwę o spokój dusz wszystkich posługujących wraz z rodzinami na przestrzeni wieków w tarnogrodzkiej parafii. W końcowym słowie abp Abel podziękował proboszczowi parafii wraz z całą eklezjalną wspólnotą, życząc błogosławieństwa Bożego, by wszelkie dzieło na chwałę św. Cerkwi było zdrowo rozwijane. Nie zabrakło słów wdzięczności wszystkim duchownym z różnych części diecezji, przybyłym wiernym oraz  sympatykom obecnym na ceremonii święta. Na wspólnej modlitwie był obecny Tadeusz Kuna, reprezentant obecnego posła na Sejm Rzeczypospolitej Mariusza Grada, który w jego imieniu odczytał list przekazany specjalnie na tę okoliczność. W dalszej części jego oryginalna treść. Po uroczystościach liturgicznych wszyscy zebrani udali się do pobliskiego Biłgoraja na miejsce budowy cerkwi – pomnika upamiętniającego akcję burzenia cerkwi w 1938 roku na terenie Chełmszczyzny i południowego Podlasia, gdzie miało miejsce poświęcenie przez abp Abla dzwonów przybyłych z Grecji. W homilii skierowanej do wiernych w trakcie poświęcenia ordynariusz diecezji zwrócił uwagę na Bogiem błogosławiony postęp prac budowlanych, związanych z widocznym wzrostem świątyni. Patrząc realnymi oczami władyka wyraził zachwyt, że dziś po zawierusze historycznej, wszyscy zebrani mogą podziwiać bryłę cerkwi, która w harmonijny sposób wkomponowuje się w horyzont miasta, dając tym samym nadzieję na rozwój tradycji i kultury prawosławnej. Kontynuując, wyraził wdzięczność Dymitrosowi Rakinzakisowi, pochodzenia greckiego, będącemu sponsorem dzwonów. Odnosząc się do jego postawy mówca porównał, że mimo destabilizacji struktur państwa greckiego, on znalazł środki finansowe, by wspomóc to szczytne dzieło, motywując zarazem wszystkich wiernych naszej Cerkwi do czynnej pracy na rzecz tego przybytku Bożego oraz do piękniejszego i donioślejszego zwoływania wszystkich prawosławnych na różnego rodzaju nabożeństwa wychwalające Trójjedynego Boga w mieście Biłgoraj. fot. Józef Klucha