Święto Turkowickiej ikony Matki Boskiej w Hrubieszowie i Turkowicach

W dniach 14 – 15 lipca br. odbyły się tradycyjne uroczystości z okazji święta Turkowickiej ikony Matki Boskiej. Święto to było w przeszłości jednym z najuroczyściej obchodzonych na Chełmszczyźnie prawosławnych świąt. Tradycja ta zamarła w połowie lat 40-tych, gdy większość prawosławnej ludności ukraińskiej została z Chełmszczyzny wysiedlona – do ZSRR lub na ziemie północne i zachodnie Polski. Tradycje bardziej uroczystego obchodzenia tego święta przywrócono w pierwszej połowie lat 90-tych. Początkowo uroczystości odbywały się w Tomaszowie, potem zostały przeniesione do Hrubieszowa. Od 1999 r. część uroczystości odbywa się w samych Turkowicach, gdzie wzniesiono wówczas pamiątkowy monument-krzyż na terytorium dawnego monasteru. Tegorocznym uroczystościom z okazji święta Turkowickiej ikony Matki Boskiej przewodniczył prawosławny arcybiskup lubelski i chełmski Abel. Służyło ponad 20 duchownych, głównie z diecezji lubelsko-chełmskiej, ale także z Białostocczyzny i Wołynia. W uroczystościach wzięło udział ponad 300 wiernych, w tym prawie 250 pielgrzymów z Ukrainy – dawnych mieszkańców Chełmszczyny oraz ich potomków, którzy obecnie mieszkają w Łucku, Nowowołyńsku, Włodzimierzu Wołyńskim, Lwowie, Równym, Kijowie i zachowują pamięć o ziemi swych przodków. Byli również pielgrzymi z Chełmszczyzny, Południowego Podlasia, Białegostoku, Warszawy, Lublina. Śpiewał chór chełmskiej cerkwi katedralnej pod dyrekcja Iwana Podoluka. Uroczystości rozpoczęły się w przede dniu święta 14 lipca nabożeństwem całonocnego czuwania w cerkwi pw. Zaśnięcia NMP w Hrubieszowie. Centralnym momentem uroczystości stała się odsłużona w tejże cerkwi uroczysta Boska Liturgia w sam dzień święta. Przed rozpoczęciem Liturgii przed cerkwią odbyła się ważna uroczystość poświęcenia trzech dzwonów dla hrubieszowskiej cerkwi, którego dokonał arcybiskup Abel. Po zakończeniu Liturgii i uroczystej procesji, druga część uroczystości odbyła się na terenie dawnego monasteru w Turkowicach. Tradycyjnie udano się z procesją od monumentu-krzyża do źródła, gdzie arcybiskup Abel dokonał poświęcenia wody.