W dniach 21-22 października br. katedralna parafia lubelska p.w. Przemienienia Pańskiego uroczyście obchodziła święto ku czci Lubelskiej Ikony Bogarodzicy. Uroczystości rozpoczęły się w sobotę wieczorem 21 października, nabożeństwem całonocnego czuwania, celebrowanym przez arcybiskupa włodzimierz-wołyńkiego i kowelskiego Symeona (Ukraina), arcybiskupa lubelskiego i chełmskiego Abla, biskupa brzeskiego i kobryńskiego Jana (Białoruś), biskupa białostockiego i gdańskiego Jakuba oraz licznie zgromadzone duchowieństwo. Głównym nabożeństwem była niedzielna Boska Liturgia. Przybyłych biskupów przed świątynią powitało najmłodsze pokolenie lubelskich wiernych, a następnie starosta katedry dr Aleksander Kowalski. Okolicznościowe kazanie do bardzo licznie przybyłych wiernych wygłosił biskup Jan. W uroczystościach w lubelskiej katedrze wzięli udział również mnisi z monasteru w Jabłecznej oraz mniszki z budującego się monasteru w Zwierkach. Po nabożeństwie władyka Abel złożył życzenia biskupowi Jakubowi z okazji 40 urodzin, a chór odśpiewał jubilatowi tradycyjne „Mnogaja leta”. W słowie do wiernych Ordynariusz diecezji podziękował wszystkim za wspólną modlitwę, serdecznie powitał pielgrzymów z Białegostoku i wyraził uznanie dla licznie zgromadzonych wiernych oraz duchowieństwa. Po zakończeniu św. Liturgii rozpoczął się uroczysty Molebień przed Lubelską Ikoną Bogarodzicy. Wzniesiono modlitwy w intencji Lublina, całej Ojczyzny i jej mieszkańców. Historia Lubelskiej Ikony Bogarodzicy sięga czasów św. św. braci Cyryla i Metodego. Nauczyciele Słowian przynieśli ikonę ze sobą na Morawy w IX w. Po ich śmierci, uczniowie świętych braci, w obawie przed prześladowaniami ze strony rzymskokatolickich misjonarzy, przenieśli ją na Ruś. Na przełomie XVI i XVII w. gorący obrońcy prawosławia – bracia Konstanty i Iwan Ostrogscy przekazali ikonę w darze cerkwi Przemienienia Pańskiego w Lublinie. Według innej wersji została ona przekazana tej świątyni w połowie XIII w. przez jej budowniczego księcia Daniela Romanowicza Galickiego. Przez długie lata Lubelska Ikona Matki Bożej cieszyła się wśród okolicznej ludności wielkim szacunkiem. Otrzymała drogocenne ozdoby, a na jej cześć śpiewano wiele pieśni. W 1915 r. podczas działań wojennych prawosławni mieszkańcy Lublina uciekając w głąb Rosji wywieźli ze sobą część wyposażenia cerkwi Przemienienia Pańskiego. Lubelska Ikona Matki Bożej znalazła się w Monasterze Czudow w Moskwie, który został zniszczony w latach władzy radzieckiej. Tam urywają się losy cudownej ikony. Życie religijne wśród prawosławnych zaczęło się odradzać w Lublinie w 1920 r., kiedy do miasta przybył prawosławny duchowny. Zaczęto uzupełniać wyposażenie cerkwi i naczynia liturgiczne. Najbardziej bolesna była jednak utrata Lubelskiej Ikony Matki Bożej. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności dwaj parafianie kupili na targu w Lublinie wierną kopię tej ikony. Zajęła ona miejsce oryginału w cerkwi Przemienienia Pańskiego.