Listopadowe dni na długo pozostaną w pamięci duchowieństwa naszej diecezji, którzy przebywali na świętej Górze Athos. Pielgrzymka została zorganizowana z inicjatywy arcybiskupa Abla ordynariusza diecezji lubelsko–chełmskiej. Oprócz duchowieństwa w pielgrzymce uczestniczył Konsul Generalny Ukrainy w Lublinie p. Iwan Hrycak.

Święta Góra jest od ponad dziesięciu wieków głównym miejscem prawosławnego monastycyzmu. Wspólnotę półwyspu posiadającego status okręgu autonomicznego stanowi dwadzieścia rozsianych monasterów i wiele skitów. Te szczególne miejsce jest celem pielgrzymek wielu pokoleń prawosławnych z bliższych i dalszych stron świata. Ogród Bogarodzicy jest źródłem, z którego możemy czerpać siły duchowe dla świadectwa o swojej wierze w chwilach spokojnych, a także bolesnych i trudnych.

Z chwilą zbliżania się do Świętej Góry nastrój stawał się coraz bardziej szczególny. Podczas podróży do Grecji mieliśmy okazję ujrzeć serbską katedrę patriarszą, a także spotkać się z Patriarchą Serbskim Ireneuszem.

Św. Górę odwiedziliśmy w kameralnej 8 osobowej grupie, którą oprowadził po Republice Mnichów o. Paweł Samoluk. Odwiedziliśmy większość najważniejszych monasterów oraz siedzibę Świętej Wspólnoty (zarządu Świętej Góry) w Karies. Podczas pobytu Ekscelencja wraz z duchowieństwem przewodniczył Liturgii Świętej w skicie św. Mikołaja Bourazery i monasterach: rosyjskim – św. wlk. męcz. Pantelejmona i serbskim –monasterze Chilandar, wznosząc modlitwy swoje o pomoc i błogosławieństwo do Boga, za pośrednictwem Matki Bożej w jej cudownych ikonach Atoskich monasterów, które są niewyczerpanym źródłem miłości i miłosierdzia matczynego wobec rodzaju ludzkiego.

Podczas pierwszego dnia pobytu na półwyspie o. Gabriel (Krańczuk), był naszym troskliwym opiekunem i przewodnikiem po monasterach Iwierskim oraz Wielkiej Ławrze Św. Atanazego. W sposób szczególny przeżyliśmy ten dzień mogąc zwiedzić monasterskie muzeum, w którym przechowywane są cenne zabytkowe eksponaty gromadzone przez dziesiątki wieków tj. stare manuskrypty, egzemplarz ręcznie napisanej przed wiekami Ewangelii, szaty, ikony oraz naczynia liturgiczne, dzieła sztuki – architektury, malarstwa tablicowego i ściennego, rękodzieła artystycznego. Monastery od samego początku były nie tylko centrami religijnymi, ale także ośrodkami życia kulturalnego i oświatowego. Przepojeni modlitwą kolejnego dnia udaliśmy się do monasterów: Vatopedu, św. ap Andrzeja, św. wlk. męcz. Pantelejmona. Podczas pobytu na Athos pokłoniliśmy się cudotwórczym ikonom Matki Bożej, relikwiom wielu świętych w tym części Krzyża, na którym ukrzyżowano Chrystusa i świętemu pasowi (pojasowi) Bogarodzicy przekazanemu przez serbskiego władcę Łazarza.

W Serbskim Monasterze Chilandaru piękny niedzielny poranek arcybiskup lubelski i chełmski Abel w asyście całego duchowieństwa sprawował św. Liturgię. Na zakończenie pielgrzymki pokłoniliśmy się Ikonie Matki Bożej Szybko Spełniającej Prośby (Skoroposłusznicy) – pochodzącej z X wieku i znajdującej się w Monasterze Dochiarskim.

Z głębokim uczuciem miłości i duchowych przeżyć byliśmy witani w każdym z monasterów. W każdym z odwiedzonych przez pielgrzymów monasterze hierarcha przybliżał historię prawosławia w Polsce.

Podczas czterech dni spędzonych na Athos, odwiedziliśmy wiele przepięknych monasterów, pokłoniliśmy się bez liku słynącym cudami ikonom, każdy z nas czerpał z doświadczenia duchowego mnichów, zebrał nowe doświadczenia.

Na zakończenie uczestnicy podziękowali Władyce za pielgrzymkę, która w ich serca wniosła wiele radości i duchowego bogactwa. Athos nazywany „Bramą do Raju”, ze swymi świętościami, z nieustanną modlitwą mieszkańców jest dla współczesnego świata rzeczywistością, do której i my – jeśli tylko zechcemy – możemy w swoim życiu zmierzać i jej doświadczać. Przywiezione z Athosu ikony Bogarodzicy będą w tym pomocne.