Lubelskiej cerkwi na cmentarzu przy ul. Lipowej patronują Niewiasty niosące wonności, których pamięć Cerkiew czci w trzecią niedzielę po Wielkanocy. W związku z tym abp Abel celebrował 18 kwietnia świąteczną Liturgię w cmentarnej świątyni.

W homilii hierarcha omówił wydarzenie związane z posługą Niewiast niosących wonności wobec złożonego w grobie Chrystusa oraz postawę św. Marii Magdaleny, która zaniosła radosną wieść o Zmartwychwstaniu cesarzowi Tyberiuszowi. Abp Abel zwrócił uwagę na znaczenie świętowania tzw. małej Paschy, czyli poszczególnych niedziel, a także podkreślił znaczenie radości paschalnej w życiu każdego chrześcijanina. Podczas Liturgii modlono się za śp. abp. Mirona, który zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Przed lubelskim ratuszem znajdują się zdjęcia ofiar katastrofy – wśród nich Prawosławnego Ordynariusza Wojska Polskiego – władyki Mirona.

Cerkiew pw. Niewiast niosących wonności w Lublinie została zbudowana w latach 1901-1904 na cmentarzu przy ul. Lipowej. Ufundował ją prezes Izby Skarbowej w Lublinie Andrej Dejkun, który spoczął w dolnej kaplicy pw. proroka Eliasza. Świątynia od początku pełniła rolę cerkwi cmentarnej.

Cmentarz przy ul. Lipowej powstał w 1794 r. Ówczesny bp rzymskokatolicki chełmski i lubelski Wojciech Skarszewski wydał pozwolenie na zorganizowanie na 12 ha ziemi cmentarza na terenie klasztoru brygidek. Władze austriackie podczas administrowania miastem wykupiły grunty i nakazały pochówek mieszkańców Lublina w obrębie cmentarza. Regularne pochówki datują się od 1811 r. Ponieważ cmentarz był ogrodzony lipami Lublinianie nazywali go „Pod lipkami” lub „Lipki”. Część ewangelicka powstała w 1825 r., zaś prawosławna w 1840 r.

Na części prawosławnej cmentarza znajdują się groby rosyjskich prawosławnych mieszkańców Lublina – adwokatów, prawników, urzędników i parafian lubelskiej parafii. Tutaj miejsce spoczynku znalazł ks. Jan Michalecki (1854 – 1901), gubernator lubelski Michał Buckowski (1812-1876) oraz wicegubernator lubelski w latach 1867-1884 Apoloniusz Koniski. Na terenie nekropolii znajdują się kwatery żołnierzy Ukraińskiej Republiki Ludowej atamana Semena Petlury, którzy po wojnie z Rosją w latach 1919-21 osiedlili się w Lublinie i byli aktywnymi parafianami lubelskiej katedry. Na cmentarzu jest grób Piotra Kuprysia – tłumacza na język polski „Kobziarza” Tarasa Szewczenki i „Eneidy” Iwana Kotlarewskiego, a także Włodzimierza Babiarza – aktywnego członka parafii pw. św. Piotra (Mohyły) w Lublinie.