W dniu Święta Wojska Polskiego – 15 sierpnia 2026 r., we wsi Babice (powiat biłgorajski) sprawowane było nabożeństwo w intencji biskupa brasławskiego płk. Mateusza (Siemaszko). Nabożeństwu przewodniczył ks. mitrat Włodziemierz Klimiuk – proboszcz parafii prawosławnej p.w. św. Trójcy w Tarnogrodzie.

Panichida – nabożeństwo za spokój duszy zmarłego hierarchy, sprawowana była przy pamiątkowym obelisku, który uroczyście poświęcony został 19 listopada 2024 r. Miejsce upamiętnienia bp. Mateusza również nie jest przypadkowe, albowiem 22 października 1894 r. urodził się tam Konstanty Siemaszko późniejszy władyka Mateusz. Jego ojciec był wówczas proboszczem parafii prawosławnej w Babicach.

Po nabożeństwie duchowny zwrócił się ze słowem do zebranych. Kapłan przypomniał życiorys biskupa Mateusza (Siemaszko) podkreślając, że modlitwa w jego intencji w dniu Święta Wojska Polskiego ma szczególny wymiar. 

Dla uczczenia pamięci biskupa Mateusza (Siemaszko) zapalono znicz oraz złożono wieniec. 

—————————————-

Bp płk Mateusz (Siemaszko) – świeckie imię Konstanty Siemaszko urodził się w 22 października 1894 r. we wsi Babice. Ukończył gimnazjum, a następnie uczył się w seminarium duchownym w Chełmie.

W 1920 r. rozpoczął służbę w armii polskiej. Brał udział w wojnie polsko- bolszewickiej. Po wojnie został zdemobilizowany. Po zwolnieniu z wojska pracował jako nauczyciel.

W 1922 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pełnił obowiązki duszpasterskie w parafii prawosławnej pw. Świętej Trójcy w Tarnogrodzie (pow. biłgorajski). W 1925 r. zmarła jego żona. Wkrótce ks. Konstanty Siemaszko został kapelanem wojskowym. Służył jako kapelan w garnizonach w Krakowie i Lwowie.

29 listopada 1938 r. przyjął sakrę biskupią. Nowowyświęcony biskup Mateusz został biskupem wikariuszem diecezji wileńskiej z tytułem biskupa brasławskiego.

W listopadzie 1939 r. hierarcha przeniósł się do Francji, gdzie nawiązał kontakt z polskim rządem emigracyjnym, na czele którego stanął w tym czasie gen. Władysław Sikorski. Wkrótce biskup Mateusz przydzielony został do Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

W styczniu 1945 r. biskup Mateusz znalazł się w Londynie. Został awansowany do stopnia pułkownika. Pełnił służbę w Ministerstwie Obrony Narodowej. Jednocześnie został mianowany zastępcą prawosławnego biskupa wojskowego Sawy (Sowietowa). Biskup Mateusz objął też obowiązki szefa duszpasterstwa prawosławnego w 1. Korpusie Wojska Polskiego w Szkocji. Wspólnie z biskupem Sawą zapewniał posługę duszpasterską żołnierzom polskim.

Po zakończeniu wojny biskup Mateusz zamieszkał w Londynie gdzie zmarł 13 marca 1985 r.

30 grudnia 2012 r. ekshumowane doczesne szczątki bp. Mateusza, staraniem Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego, trafiły do Polski, a 31 grudnia uroczyście złożone do grobu na Prawosławnym Cmentarzu na Woli w Warszawie.

ks. Korneliusz Wilkiel

zdjęcia: Andrzej Bogdan