Boska Liurgia w Niedzielę Św. Niewiast niosących wonności do Grobu Chrystusa w Świętogórskiej Ławrze w Donbasie

Przebywając w rejonie Donbasu na Ukrainie ordynariusz diecezji lubelsko – chełmskiej arcybiskup Abel wraz z asystującym mu ks. prot. Mirosławem Wiszniewskim, proboszczem lubelskiej parafii św. Metropolity Piotra (Mohyły) sprawował Boską Liturgię w największej świątyni Donbasu – Świętogórskiej Ławrze. Władyce Ablowi asystowali arcybiskup Arseniusz – namiestnik Ławry, biskup Alipiusz będący w stanie spoczynku po przyjęciu „wielkiej schimy”, władyka horłowski i Słowiański Mitrofan oraz duchowieństwo braci zakonnej. Wśród oficjalnych gości na Boskiej Liturgii obecne były Matki ihumenie z monsterów na Wołyniu: ihumenia Michaela z Gródka oraz ihumenia Rafaela z Korca. Corocznie ławrę odwiedza niezliczona liczba pielgrzymów szukających duchowego wsparcia oraz liczni wycieczkowicze. Tego dnia ta świątynia oazy duchowej wypełniona była przez rzesze modlących się z których większość uczestniczyła w św. Eucharystii. Po zakończonej Boskiej Liturgii namiestnik Ławry w ciepłych słowach powitał władykę Abla. Arcybiskup lubelski i chełmski podziękował Trójjedynemu Bogu, metropolicie donieckiemu i mariupolskiemu Hilarionowi oraz arcybiskupowi Arseniuszowi za możliwość modlitwy w tym szczególnym dla Donbasu miejscu darując dla Ławry Ikonę Matki Bożej Chełmskiej. Po wspólnej agapie monasterskiej władyka namiestnik oprowadził gości po trzech skitach ławry oraz muzeum. Ze szczególnym zainteresowaniem goście zapoznali się z eksponatami muzealnymi – osobistymi rzeczami św. Męczennika biskupa Onufrego (Gagaluka) urodzonego w Nowej Aleksandrii (obecnie Puławy), który śluby zakonne przyjął w monasterze św. Onufrego w Jabłecznej, gdzie jemu osobiście objawił się św. Starzec Onufry Wielki. Wśród muzealnych eksponatów ogromnym zaskoczeniem dla gości z Polski były wydawnictwa: Lestwica – wydana w Warszawie w 1785 roku oraz Istoria o ot cech i stradalcech Sołowieckich wydana w Supraślu w 1785 roku. Obecnie Ławra Świętogórska skupia 130 mnichów i jest wspaniałym okazem gospodarności i duchowego przewodnictwa Cerkwi Prawosławnej w Donbasie. W Ławrze istnieje możliwość przenocowania 1000 pielgrzymów, którzy nieodpłatnie przyjmowani są z serdecznością i otwartością w bardzo dobrych warunkach z wyżywieniem co jest realizacją testamentu starca Serafima – byłego namiestnika Ławry. Arcybiskup Abel będąc gościem w regionie Donbasu wielokrotnie podkreślał, iż ten wielki potencjał rozwoju Prawosławia na tym terenie jest jego perspektywą, zaś osobowość władyki metropolity Hilariona jest dumą dla Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej i dla Cerkwi Prawosławnej w Polsce, gdyż jest on Synem zroszonej krwią św. Męczenników Ziemi Chełmskiej.